Her üzgün olduğunda kendisini eski sevgilisinin koynuna atan kız gibi hissediyorum. ve hayır bu erkek de olabilir kız da fark etmez. cümlelerimin böylesine eğilip bükülmesinden de hiç hoşlanmam. Artık nefes alamıyorum. Hareket edemiyorum. Konuşmak bile çok zor geldiği için yazmayı tercih ettim. Hayat standartlarım iyice düştü. Kararım artık bana ait değilmiş gibi. Sağlığımın tehlikeye girdiğini duyumsuyorum. Yok mu kimse? Boğuluyorum kendi kusmuğumda ve en kötüsü de buna kusmuk demem. Bunlar benim düşüncelerim, hislerim. Neden sizinkileri anlayışla karşılamam gerekirken siz de benimkileri biraz olsun içselleştiremiyorsunuz. Ciddi söylüyorum. Böyle dayanamıyorum. Sanırım gideceğim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder