Boğularak uyandım bu sabah. Zar zor nefes alarak. Biraz şaşırdım doğrusu. İçimden küfretmek ya da uyumak gelmiyordu. Öyle telaşlıydım biraz sadece. Amına koyiyim seni orospu çocuğu. Kusura bakma bazen içimden geliyor tutamıyorum. Düşünülesi bir konu aslında. İnsan kendini tutmalı mı? Dilediği gibi mi yaşamalı. Hatta anı yaşamalı değil mi? Hayır insan pistir. Bu yüzden de özgür olamaz. İstediğini de yapamazsın Götveren yani. Ama nasıl?
Şimdi... Çok şey istiyoruz her gün. Marketten geçerken raftaki cipsi mesela. Param yoksa alamam. Çalıcak mıyım? Hava çok sıcak gömlek iyice yapıştı anasını avradını götünden sikiyim. Sike sike gömleği giyceksin. Herifin tekine gıcık oldun. Sakız çiğniyo diyelim. Sen de "ayıp olmasın" diye söylemiyorsun. Kudurdukça kudurursun. Napıcaksın dövcek misin? Topluma ayak uydurmalıyız. "Abartıyorsun" diyebilirsiniz. O sizin yavşaklığınız nankör orospu çocukları sizi amını patlattımın piçleri. Mantığınıza yatıyor mu bu hayat tarzı? Eskiden dağda bayırda koşan, skişen, savaşan canlı. Şimdi havasız küplerin içinde hayatta kalmaya çalışıyor. Mantıklı mı bu? Genetik yapı uyum sağlayabilir mi buna?
Ne kadar önemli bir mevzu? Değil, hiç değil. Kafamı dağıtcak başka bir şey bulsam sikimde de olmazdı. Ama dedim ya boğuluyorum artık. Öyle "yapı, karakter" meselesi de değil. Basbayağı değişiyorum hacı. Düşüncelerim, hissettiklerim. Önleyemiyorum. Değişik bir şey oldum yani. Hiç de memnun değilim bu halimden.
Siktir git orospu çocuğu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder