Ama acı kurtulabileceğin bir şey değildir. Eninde sonunda yine yanına gelir. Ve sen, bir dostu tekrar görmüş gibi olursun. Tatilin sona ermiş, umutların ve motivasyonun yok olmuştur. Depresif demek istemiyorum sana. Öyleyece duruyosun işte. Ne bir amacın var ne de gittiğin bir yer. Hatta önüne yemek koymasalar birkaç güne açlıktan ölürsün. Yanlış anlaşılmasın dertsiz tasasız olduğun da söylenemez. Market sırasında biri önüne geçsin. Delirirsin. Ama yine tepki göstermez, öylece durursun. Sonra da kırmızı çizgilerim var diye geçinirsin amına kodumun pasif agresifi. Elinde olsa adamı döverdin di mi? Hayır dövmezdin. Sen busun. Hakkın olsa bile arayamacak kadar aşağılıksın. Aslında hep böyle aşağılık olduğunu söylemek isterdim. Ama değildin. Zamanla değiştin sen de herkes gibi. Yanına yaklaştırmadığın duygularından korkuyorsun artık. Pissin. Kendinden iğreniyorsun. Yılda birkaç kere 'şanslıysan' ağlıyorsun. O anlarda tekrar umutla doluyorsun. Değişebileceğine, başarabileceğine inanıyorsun . Geç kaldın. Şu an hissettiklerin, kendi uyuşturucunun ürünü. Aslında ağzına kadar boka battın. Ve hala yaşamaya çalışıyorsun korkak olduğun için.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder